یکتا خدا میداند که قلب و قلم و لسان لازال ذکر دوستان الهی را دوست داشته

امطار رحمت رحمانی هاطل و آیات در کل حین از قلم اعلی نازل و نفسه الحق ظاهر شده

حمد مقدس از لسان و بیان ساحت اقدس حضرت لم یلد و لم یولدی را سزاست

اشکو بثی و حزنی الی الله مالک الانام قد انقلبت الامور و اضطربت البلدان و ضعف

الحمد لله الذی فتح باب الظهور بمفتاح اسمه الاعز الاقدس الابهی و دعا الکل

کتاب انزله الرحمن لمن فاز باللقاء مره بعد مره و اخذ رحیق العرفان من ایادی

هذا کتاب من لدن نقطه الاولی الی الذی آمن بالله و آیاته و دخل بقعه الروح مقر الذی

الحمد لله الذی ظهر بالحکمه و اظهر امره بالحکمه و امر الکل بالحکمه و جعل

الحمد لله الذی اظهر امره و اتم حجته و اکمل برهانه علی شان شهد لها سکان

هذا کتاب من لدنا الی الذی اذا سمع الندا من شطر ربه الابهی قال بلی یا اله من

شکر خدا و ثنایش در رتبه اولی مخصوص جمالش و در رتبه ثانی اولیائش را که در مثل

قد فتح ختم رحیق المختوم باسمی القیوم طوبی لقوم یعرفون انه لکوثر الرحمن ...قوله جل و عز از جمله ادلاء متقنه علم کل شیء است

اگر نفس ثابت راسخ مطمئن مستقیمی یافت شود و لوجه الله و حبه و رضائه بمثابه علم

تلک آیات الکتاب فصلت آیاته بدعیا غیر ذی عوج علی آیات الله و هدی و نوری

هذا کتاب من لدنا لمن آمن بالله و سلطانه الذی کان علی العالمین محیطا لیذکر المظلوم الذی

الحمد لله الذی فتح باب العرفان بمفتاح البیان و انزل من سماء البرهان امطار

حمد مقدس از ذکر کائنات و منزه از شئونات ممکنات سلطان سریر عظمت را لایق و

هذا یوم فیه ینطق الکتاب امام وجه العالم انه لا اله الا هو العزیز الوهاب... یا قاسم ضع ما عند القوم آخذا کتابی

سبحان ‌اللّه مقام آذان به درجه‌ئی مرتفع گشته که از وصف و ذکر خارج است ... یا خلیل اسمع ندآء الجلیل انه یذکرک فی السجن کما ذکرک من قبل و انزل لک

حمد مقدس از ذکر و بیان حضرت معبود و مالک غیب و شهودی را لایق و سزاست که از

روح حمد و جوهر آن ساحت امنع اقدس حضرت محبوبی را سزاست که از معین قلم

شهد الله انه لا اله الا هو و الذین ظلموا اولئک عباد تاخذهم نفحات العذاب من

الحمد لله الذی سخر العالم باسمه الاعظم و انزل فی کل الاحیان من سماء فضل اسمه

ذکر اسم ربک عبده اذ دخل بقعه الفردوس مقر الذی استشرقت علیه انوار الوجه عن مشرق