هُو اللّه

ای زائر مشکين نفس بايد چون مانند نفحات بآنديار مرور نمائی پيامی از عتبه مقدّسه بآنان برسان. و مشام مشتاقان را معطّر کن و بگو ای عاشقان نسيم اسحار و نفحات ازهار از تربت مقدّسه بمشامها ميرسد و نفوس منجذبه را بحرکت و اهتزاز ميآورد. جان ميبخشد. روح ميپرورد سرور و حبور مبذول ميدارد. ديدها را بينا مينمايد. گوشها را شنوا کند. الحمد للّه شما را از اين بحر نصيبی و از اين ابر بهره‌ ئی داريد. ای ياران اين ندا بگوش جان ميرسد نه جسم ناتوان و اين نفحه مشام مشتاقان ميپرورد نه مزکومان. هر مزکوم محروم است طيب مشموم قسمت نفوسی است که مشامی باز دارند. و پروازی بلند اميدم چنان است که کلّ از اين موهبت محظوظ گردند و بنظر عنايت منظور شوند. و عليکم البهاء الابهی ع ع ١٣٣٨حيفا