مصر بواسطه جناب آقا محمّد تقی جناب الشيخ محيی الدّين عليه بهاء الابهی بتونس

هو الابهی

ای منادی الهی، فاشکر اللّه ربّک الرحمن الرحيم بما وفّقک علی السير فی الارض و الغربة عن الاوطان و النداء بطلوع شمس الحقيقة فی تلک الجهات و اعلاء کلمة اللّه بالحجج و البيّنات حتّی تنفخ فی الصور بمزامير آل داود و هذه موهبة ساطعة علی ممرّ الدهور و العصور. نفوسی که فی الحقيقه بنده صادق حضرت مقصودند بممالک بعيده سفر نمايند يعنی بلادی که صيت امر اللّه بآن کما هو حقّه نرسيده البتّه باقاليم تاريک شتابند تا سراج هدايت اللّه برافروزند و شما از آن نفوسی و اميدم از تموّجات دريای الطاف چنين است که در تونس محفل انس بيارائی و خفتگانرا بيدارکنی و بيهوشانرا هوشيار فرمائی الحمد للّه آثار تأييد و توفيق مشهود است با نفوس بنهايت محبّت مأنوس گرديد و کلمه را بقدر استعداد القا فرمائيد بزم الفت بيارائيد تا جاذب قلوب گردد و اگر چنانچه از نفسی اعتراض و احتراز مشاهده نمائيد بسکون و وقار معامله نمائيد و سکوت کنيد ابداً کلمه‌ئی بر زبان نرانيد در جواب بگوئيد خدا در قرآن می‌فرمايد ”و اذا مرّوا باللغو مرّوا کراماً“

آنچه اين شخص گفته اگر صدق است معاذ اللّه چه بگوئيم و اگر چنانچه کذب است اين بهتان بر من نيست بر آن نفسی است که دارای اين أوصاف است بهمين قدر کفايت نمائيد الحمد لله مظهر لا تأخذه فی اللّه لومة لائم هستی هجوم جهلاء سبب تنّبه عقلا ميگردد و هذه من سنّة ربّک و لن تجد لسنّته تبديلاً و عليک البهاء الابهی حيفاء ١٣ ذی قعده سنه ١٣٣٩ عبدالبهاء عباس