هُواللّه-يا من تشبّث بذيل الميثاق، غزل پر حلاوت قرائت…

عبدالبهاء
اصلی فارسی

هُواللّه

يا من تشبّث بذيل الميثاق، غزل پر حلاوت قرائت گرديد در نهايت بلاغت است قريحه انسان بمثابه ارض طيّبه است که در باطن طبقاتش آب خوشگوار موجود و در عروقش مياه عذبه سلسبيل جاری و ساری هر چه بکاوی و حفر نمائی بيشتر و لطيفتر و گواراتر نبعان نمايد و اين نقر و حفر و کاوش عبارت از کوشش و مداومت در تنظيم اشعاری چون درّ نظيم است. لهذا در وقت راحت فکر هر دم بمحامد و نعوت حضرت مقصود مشغول شو تا ماء معين و تسنيم و سلسبيل از قريحه جاری گردد ع ع


منابع
محتویات