هُو اللّه

ای امآء رحمن، الحمدلله درگاه احديّت را کنيزان عزيزانيد و آستان مقدّس را خادمه‌های مقرّب و پاسبان ديگر چه فخر و مباهاتی اعظم از آن. حال قدر و مزيّتش مجهول ولی عنقريب آثار قبول مشتهر. لهذا بايد زبان بشکر مستمرّ بگشائيد تا شجره وجود ثمر بخشد وَ لَئنْ شَکَرْتُمْ لَأزَيدَنَّکُمْ تحقّق يابد و عليکنّ البهآء الأبهی ع‌ع