هُو اللّه

ای امة الله، حمد کن جمال قدم را که در ظلّ سدره منتهی داخل گشتی و از شجره طوبی نابت شدی ورقه سبز خرّمی بودی و بشبنمی از سحاب فيض لطافت و طراوت يافتی و اليوم مستفيض از بحر رحمتی و مقتبس از نار موقده در شجره موهبت اميد از ربّ مجيد آنست که نيز به از اين گردی ع‌ع