هُو اللّه

ای امة الله، صد هزار ملکه‌ های عالم آرزوی آن را داشته که از لسان بنده‌ ئی از بندگان الهی خطاب امة اللّه شنوند. حال تو از فم عبدالبهاء خطاب امة اللّه بشنو اين خطاب حقيقت است و آن خطابها مجاز. اين خطاب از فم عبوديّت و آن خطابها از فم انانيّت. پس از اين خطاب حقيقی بايد چون گل بشکفی و چون شمع برافروزی زيرا بعد از خطاب دعا است و بعد از نداء تضرّع بملکوت ابهی و البهآء عليک