هُو اللّه

ای دو کنيز عزيز الهی، درگاه احديّت را دو امه مقرّبيد و آستان مقدّس را دو خادمه مجرّب. انوار محبّت اللّه روشن از جبين است و کام دل و جان از شهد عرفان پرحلاوت و شيرين عنايت از هر جهت شامل است و فضل و موهبت در هر خصوص کامل لهذا تا توانيد فرح و سرور انگيزيد و عود و عنبر بمجمر افکنيد و نفحات قدس منتشر کنيد و محافل اُنس بيارائيد و با اماء رحمان بياميزيد و مشک و عبير ببيزيد و شهد و شکّر بريزيد. اينست سزاوار کنيزان متخيّران و اينست شايان خُلق و خوی اماء رحمان و عليکنّ البهآء الابهی ع‌ع