هُو اللّه

ای کنيز حقّ، بانوهای عالم آرزوی اين روزگار مينمودند که شايد نَفَسی در ظلّ شجره وحدانيّت کشند و بآنچه منتها آمال مقرّبين است فائز شوند. شبها گريه و زاری نمودند و روزها انابه و بيقراری و اين موهبت ميسّر نشد الطاف بی‌ پايانرا ملاحظه نما که ترا محرم اسرار کرد و بفيض انوار مشمول داشت و عليک التّحيّة و الثّنآء ع‌ع