هُو اللّه

ای کنيز عزيز الهی حمد خدا را که در يوم ندا آهنگ ملأ اعلی شنيدی و خطاب الست را جواب بلی دادی و منجذب ملکوت ابهی گرديدی و باديه هجران پيمودی و از وادی حرمان رهيدی و بشرف لقا فائز گرديدی. اگر در هر دمی صد شکر نمائی از عهده شکر اين موهبت بر نيائی گمان منما که فراموش شوی و از خاطر روی در نظر کلّ هستی و بسيار اوقات بمناسبتی ذکر شما ميشود ورقات مقدّسه باهتزاز آيند و هر يک ذکر شما نمايند لهذا جای گله نمانده و اميدوارم که آنچه نهايت آرزوی تو است حاصل گردد محزون مباش و هر وقت آثار ملال حاصل بمدائح و نعوت جمال قدم و اسم اعظم روحی لأحبّائه الفدآء پرداز و غزل و قصيده‌ ئی انشا نما حزن بَدَل بسرور گردد و غم و آلام زائل شود و فرح و انبساط بساط گسترد ظلام ديجور بسطوع نور مبدّل شود. ای کنيز عزيز الهی اماء رحمانرا در محفل الفت جمع نما و بستايش و نيايش حضرت مقصود محفل را آرايش ده و بآهنگ خوشی بترتيل قصائد و محامد ربّ الجود و فائز الوجود پرداز و جميع را از قبل من تحيّت ابدع ابهی ابلاغ کن. بورقات نورانيّه تحيّت شما رساندم و جميع بذکر شما مشغولند و تحيّت ابدع ابهی ابلاغ ميدارند ع‌ع