هُو الأبهی

ای ورقه مطرّزه، صد هزار امآء که سالهای بيشمار بانواع مشقّات عبادات قيام نمودند و بدرگاه احديّت عجز و نياز آوردند و گريه و زاری فرمودند که بآنی از اين ايّام فائز شوند و لمعه نوری از شعله طور مشاهده نمايند عاقبت در صحرای حرمان جان دادند و در قربانگاه عشق بحسرت تمام فدا شدند و تو زحمتی نکشيده و مشقّتی تحمّل ننموده و تعب عبادتی نديده محض فضل و جود باين احسان مالک غيب و شهود رسيدی و ايّام اللّه را ادراک نمودی و برحمت و عنايت بی‌منتهی رسيدی و البهآء عليک ع‌ع