هُو الأبهی

ای ورقه موقنه، حلاوت و شيرينی حقيقی در هدايت و دلنشينی معنويست هر حلاوتی عاقبتش مرارت است و هر شيرينی پايانش تلخی مگر حلاوت هدايت اللّه که بتعاقب ازمان و تکرّر جديدان بيفزايد و سورت و حدّتش بيشتر شود و کام و مذاق را شيرينتر کند پس بکوش تا اين حلاوت در کينونتت تأثير نمايد و مذاق طالبان از اماء الرّحمن شيرين گردد ع‌ع