هُو اللّه

ای آواره سبيل الهی، پريشانی و بی ‌سر و سامانی در ره عشق کامرانی و شادمانی است نظر بپايان کار نما زيرا عاقبت اين پريشانی جمعيّتست و نهايت اين آوارگی پناه حضرت احديّت. اگر از قطره محروم شدی الحمدلله بحر بی‌ پايان در مقابل داری و اگر از ذرّه محجوب شدی آفتابی روشن در پيش داری از حقّ طلبم که آنچه نهايت آمال و آرزوی تست ميسّر گردد و عليک التّحيّة و الثّنآء ع‌ع