هُو الأبهی

ای بنده در گاه الهی، فرج الهی فرح بعد از کدر و سرور بعد از غموم و شادی بعد از هموم و رخاء بعد از شدّت و سرّاء بعد از ضرّاء است لکن آنچه تعلّق بعالم اجسام دارد اوهامست و انعکاسات نامستدام چه که نتيجه ندارد و ثمره نبخشد و باقی و پايدار نه عُسرش منتهی بيُسر و يُسرش بپايان عُسر. آنچه باقی و برقرار است محلّ اعتبار است و سزاوار آرزوی ابرار. پس از خدا بخواه که فرج الهی روحانی باشی و علّت روح و ريحان معنوی تا جان عاشقان گردی و روان مشتاقان و البهآء عليک ع‌ع