هُو الأبهی

ای متوجّه بوجه اللّه، يکی از احبّای رحمن در مکتوب خويش ذکر وله و انجذاب آنجناب را نموده بود از اين ذکر روح و ريحان حاصل گشت. قسم بجمال قدم و ظهور اعظم بروحی و ذاتی احبّائه المنجذبين که چون ذکر دوستان الهی از لسان جاری شود يا قلم باسمشان رقم زند چنان حالتی دست دهد که خامه و نامه بوجد و طرب آيد و مداد فرياد کند روحی لهم الفدا. ای ناظر الی اللّه، جمال قدم فضل و موهبتی فرموده که قلوب صافيه بروابط قويّه مرتبط گشته و ارواح چون جنود مجنّده مبعوث شده احساسات وجدانيّه بدرجه‌‌‌‌‌ ئی رسيده که قلوب حکم يک قلب يافته و نفوس حکم يک نفس تو بشکرانه اين عنايات زبان بستايش آنجوهر الجواهر بگشا تا امواج بحر لأن شکرتم لأزيدنّکم را مشاهده فرمائی ع‌ع