هُو اللّه

ای ناظر بافق اعلی، راه رضا پيما و بفضای جانفزای ملکوت ابهی روی نما و باده پيمان به پيما. نفحه قدس از کوی دوست بگير و منجذب روی يار مهربان شو. تا آشفته آن موی مشگبار گردی و خوی عاشقان بيقرار جوئی و در کوی جانان مقرّ گزينی مرغ گلستان حقيقت شوی و مانند بلبل در گلشن معنوی گلبانگ الهی بلند کنی و عليک التّحيّة و الثّنآء ع‌ع