هو الله - ای یاران رحمانی این زندانی جناب آقا محمد...

لوح رقم (81) – من آثار حضرت عبدالبهاء – مکاتیب عبد البهاء، جلد 1، صفحه 300

هو الله

ای یاران رحمانی این زندانی جناب آقا محمد صادق علیه بهاء الله الأبهی بارض مقدس وارد و بآستان مقدس ساجد گردیدند فی‌الحقیقه شمعی بارق و بنور محبت الله رخی شارق دارند در اوقات أنس و الفت روحانی ذکر احبای رحمانی نمودند که الحمد لله یاران فارس فارس میدان عرفانند و حارس حصن حصین رحمان توجه بملکوت ابهی کنند و تضرع بآستانه حضرت کبریا نمایند منجذبند و ناطق مشتعلند و بارق و مؤانسند و موافق محفل توحید بیارایند و شمع تجرید برافروزند و آیات تقدیس ترتیل نمایند و بذکر بدیع مشغول شوند هر یکی گلشن الهی را گلی معطر و بوستان رحمانی را شکوفه‌ئی معنبر و حدائق قدس را بلبلی گویا و سفر یوحنا را تعبیر رؤیا شب و روز بهدایت خلق کوشند و بیان حجج و براهین الهی نمایند و بگفتار و رفتار سبب تنبه خلق گردند آیات توحیدند و رایات تجرید از این اوصاف و نعوت نهایت فرح و سرور حاصل گردید ما را نیز امید چنین است و آرزو اعظم از این و یقین است که موطن آن نور مبین بهمت دوستان الهی عنقریب تزیین یابد و غبطه بهشت برین گردد یاران الهی هر یک بقوه روحانی مؤید و بپرتو شمس حقیقت فائز آئینه چون صفا یابد اشعه ساطعه جلوه نماید لهذا از الطاف دلبر آفاق منتظریم که آن خطه و دیار را مشکبار فرماید و آن اقلیم را روضه نعیم نماید شیراز پر آواز گردد و ندای الهی بلند شود و یاران الهی بساز و آوازی دمساز شوند که جمیع اصوات خاشع گردد و هر ضوضائی ساکت و صامت شود تا مصداق شعر ادیب شیراز شود "ولوله در شهر نیست جز شکن زلف یار فتنه در آفاق نیست جز خم ابروی دوست" باری عبدالبهاء بیاد یاران در نهایت روح و ریحان و بدل و جان جویای روی دوستان دمی نگذرد مگر آنکه تضرع و زاری نمایم و عجز و بیقراری کنم و بکمال تبتل طلب تأیید نامتناهی نمایم البته یاران نیز با این زندانی در عجز و زاری همدم و قرینند و جان فشان در سبیل نور مبین و علیکم البهاء الأبهی

یا الهی و محبوبی و مقصودی و مطلوبی ترانی مناجیا فی الایام و اللیالی و متضرعا الیک بقلبی و لسانی و مبتهلا الی ملکوتک بروح منجذب الی ملکوتک الربانی ان تؤید الذین سمعوا النداء و لبوا الدعاء و انجذبوا الی ملکوتک الأعلی و اشتعلوا بالنار الموقدة فی سدرة سینا و وجهوا وجوههم الیک بین الوری و رتلوا آیات الهدی بین ملأ الانشاء و نطقوا بالثناء و رفعوا رایة التقوی و سرعوا الی مشهد الفداء بقلوب خافقة بالحب و الولاء و أقاموا الحجج و البرهان بین خلقک علی اثبات أمرک بقوة ارتعدت به فرائص أولی النهی رب اجعل هؤلاء مصابیح الدجی و مفاتیح أبواب السماء و رایات الکلمة العلیا و آیات الکتاب المبین فی زبر الأولین و صحف الآخرین حتی یتوکلوا علیک و یسرعوا الیک و یتمنوا الشهادة بین یدیک انک أنت الکریم انک أنت العظیم و انک أنت الرحمن الرحیم (ع ع)