هو الله - ای ادیب دبستان عرفان و عندلیب بوستان...

لوح رقم (107) – من آثار حضرت عبدالبهاء – مکاتیب عبد البهاء، جلد 1، صفحه 421

هو الله

ای ادیب دبستان عرفان و عندلیب بوستان ایقان شمع روشن است و انوار ملکوت ابهی شاهد انجمن نسیم ریاض الهی در هبوبست و شمیم غیاض رحمانی جاذب قلوب اشعه ساطعه منور آفاقست و روائح طیبه معطر مشام هر مشتاق جنود تأیید از ملکوت ابهی در هجوم است و ملائکه تقدیس از جبروت هدی در صعود و نزول رشحات عنایت از سحاب هدایت متتابعست و طفحات موهبت از کأس احدیت متواصل الحان طیور شکور محیر مدارک و شعور است و اسرار حقائق حشر و نشور مصور یوم ینفخ فی الصور پس باین فضل و الطاف جمال قدم دل را شاد و خرم نما و آزاد از هر غم و الم گرد در بحر سرور بی پایان غوطه خور و در فضای جانفزای روح و ریحان سیر و سیاحت نما گوشرا از هر آوازی منع کن و از سروش ملکوت ابهی ندای حی علی الفلاح شنو چشم را از مشاهده لوازم امکانی ببند و بافق الهی نظر فرما دبستانی در این بوستان بگشا و ادیب عشق شو و درس حقائق و معانی ده زبانرا بستایش و نیایش آفتاب جهان آفرینش بگشا و اجسام میته و اجساد مرده را حیات جاودانی بخش دستی از آستین بر آر و ید بیضائی بنما عصای یقینی بینداز و ماران شبهاترا محو و نابود کن بحر اوهام را خرق کن و با سپاه عرفان مرور نما رود خون شکوکرا بسلسبیل هدی تبدیل بخش از صحرای طور وجود نور موهبت حضرت ابهی آشکار کن و مشتاق مشاهده لمعه نور گرد دقیقه آرام مگیر و لمحه استراحت مجو وقت سیف قاطعست و فرصت نور ساطع شمع هدایتی بر افروز و پرده غفلت اهل امکانرا بسوز جمال ابهی از ملکوت غیب و جبروت لاریب تأیید میفرماید و افواج عون و صون او چون تتابع امواج میرسد اگر چه ضعیف و ذلیل و حقیریم لکن ملجأ و پناه آستان آن حی توانا است و پشت و متکا جبل نصر و تأیید رب بی‌همتا و البهاء علیک و علی کل ثابت علی میثاق الله (ع ع)