۹۰ - ای بندهٔ بها

ای بندهٔ بها، ثروت و توانگری بحطام دنيوی نبوده بلکه بفرزانگی و جوانمردی يعنی هر که بکان ذهب حقيقی در معادن الهی پی بَرَد و بکنز اعظم گنج جمال قدم راه يابد آن وقت غنی از دو جهان گردد و توانگر در کيهان آسمان. تو غم مستمندی مخور ارجمند گردی غصّه فقيری مخور با ثروت و سامان شوی بيچارگی مجو موفّق و مؤيّد خواهی شد.