١١٢- ای بندهٔ الهی

ای بندهٔ الهی، بازرگان ربّانی شو و از اقليم امکان با متاعی مقبول در ساحت رحمن بکشور لامکان حرکت نما تا هر زيان سود بی‌پايان شود و هر خسران ربح روضهٔ رضوان گردد. زيرا عالم امکان بپايان سودش زيان است و ربحش خسران. امّا در جهان الهی چون ببازار رحمانی درآئی مظهر فضل و احسان گردی و بمتاع خسروان پی بری و از جوهريان گردی لئالی لئلاء بدست آری و ياقوت و مرجان مبذول داری تجارت اين است و بازرگانی آن. پس تا توانی ربح عظيم جو و اين کنز جليل طلب تا ثروتی باهظه بينی و غنائی طافح.