۱۱۶ - ای طالب حيات ابديّه

ای طالب حيات ابديّه، بدانکه بشر دو قسم است . قسمی ناسوتی که اسير عالم طبيعتند و نهايت آمال و آرزو ترقّيات در مادّيّات خواهند. مثل آنان مثل حيوانات سائره است حيوان نيز اسير عالم طبيعت است نهايت اينست که انسان طبيعی اندکی اشرف از حيوان طبيعی است. و قسم ديگر از بشر انسان علويست و شخص آسمانی و نفس رحمانی و منجذب ملکوت الهی اين نفوس انبيا و اوليای الهی هستند. حال چون ترا فطرت علوی و همّت بلند بايد تحصيل تعاليم الهی نمائی و بموجب وصايا و نصايح آسمانی عمل کنی و تخلّق باخلاق رحمانی جوئی و منجذب نفحات قدس شوی تا بنفثات روح القدس زنده گردی و خود را تربيت نموده سبب تربيت و هدايت ديگران گردی. اگر باين مقام بلند اعلی رسی بآب عرفان و نار محبّت اللّه و روح موهبت اللّه تعميد يابی و بحيات ابديّه فائز شوی.