۲۰۹ - هر اذيّت و جفا که در سبيل مير وفا وارد

هر اذيّت و جفا که در سبيل مير وفا وارد شهد بقاست و موهبت عظمی. ظلم و ستم و درد و غم در مذاق عاشقان جمال قدم خوشترين نعمست زيرا در سبيل جانانست و رزق دل و جان ولی ستمکار را عقوبت پايدار است و عذاب نيران و نار وَ قِنا رَبّنا عذابَ النّار عاقبت مظلوم معزّز گردد و ظالم مغبون شود و مکروب.