۲۱۸ - ای عاشق جمال ذی الجلال

ای عاشق جمال ذی الجلال، اين احزان و اشجان و حسرت و اندوه و بلايا و رزايا اگر چه اعظم از حدّ بيان و تعريف لسان است و جبال و تلال و زمين و آسمان تحمّل نتواند لکن بايد بقوّت تأييد الهی و قدرت توفيق صمدانی و تحسين ربّانی از اوج عزّت سلطنت الهيّه در ملکوت ابهی توفيق خواست و تحمّل نمود و کمر خدمت بمنتهای استقامت محکم بربست و زبان بگشود و تأييد روح القدس طلبيد و بهدايت من علی الارض برخاست. اليوم يوميست که بايد ثابت و مبرهن کرد و در انظار عموم عالم مشهود و معلوم نمود که عروج و صعود شمس حقيقت مورث وهن و هوان در امر الله نشد اشراقش در افق ادنی بود حال از افق اعلاست و نورش تابانتر گشت و شعاعش روشنتر شد و البهاء عليکم و الثّناء.