۲۵۶ - ای متمسّک بذيل مبارک ربّ جليل

ای متمسّک بذيل مبارک ربّ جليل، در فجر بقا نيّر اعظم جمال قدم بر ملکوت عالم اشراق فرمود. قومی منتبه اين اشراق شدند و سر را از بالين خواب برداشتند و در آفاق منتشر شدند و به سير و گشت حياض و رياض و مشاهده جمال آفتاب و اقتباس انوار بيحساب و اکتساب فيوضات مشغول شده چشمی گشوده گوشی باز نموده روئی افروخته خوئی آموخته کاری ساخته جانی باخته جوشی زده شوری افکنده نورانی شده رحمانی گشته نفحه روحانی يافته پرتو يزدانی گرفته در ظلّ وجه داخل شده ببقای حقّ واصل شده ذلک من فضل اللّه يؤتيه من يشاء. و حزبی در خواب غفلت مانده و در فراش ضلالت خفته در سکرات بيهوشی و غمرات خمار سرخوشی مست و مدهوش مانده کورکورانه محشور شده و کر و لال و نادان و جاهل و کاهل ظاهر گشته از فيوضات اين بحر اعظم و اشراقات نيّر اکرم محروم شده فبئس حال المحرومين و البهاء عليک.