۲۷۶ - ای مشتاق جمال ابهی

ای مشتاق جمال ابهی، جمال جسمانی پرتو آب و رنگی است که بر خاک و سنگ افتاده و چون اندک جدال و جنگ در ميان عناصر مرکّبه جسمانی افتد آن نور مبدّل به ظلمت گردد و آن رحمت زحمت شود عاشقان فرار نمايند و مشتاقان کناره گيرند. ولی جمال الهی که در ناصيه احبّای رحمانی است پرتو ابدی است و حسن و ملاحت سرمدی دمبدم صباحت افزايد و حلاوت بيفزايد. اين جمال کمال است واين حسن و آن جلوه حضرت رحمن و عليک التّحيّة و الثّناء.