٧٥

هو الله

ای مظهر هدايت، نور حقيقت چون درقطب عالم بتافت در مشرق احديّت علم افراخت بينايان به جوش و خروش آمدند و بانگ يا بشری زدند وجد و طرب نمودند و ديده روشن کردند جشن اعظم گرفتند بزم سرور آراستند و به خدمت برخاستند تا صيت جمال ابهی جهانگير شد و شام شب يلدا صبح منير گشت جنبش و حرکت در جهان آفرينش افتاد و ظلمت جهل به پرتو دانش مبدّل گشت. ولی صد حيف که اولو الفرقان و اهل بيان به وادی جهل و حرمان ‌افتادند و مانند خفّاشان‌ انکار آن مه تابان نمودند. پس تو حمد کن خدا را که به ‌آن نور مبين مستنير گشتی و به درگاه احديّت مستجير شدی و به آن موهبت موفّق و مؤيّد گرديدی و عليک التّحيّة و الثّناء. ع ع