٧٩

هوالابهی الابهی

ای دردمند خردمند در هر دمی چشم به ملکوت ابهی باز نمائيم که ای محبوب يکتا و پروردگار بيهمتا محض فضل و جود درهای بخشش گشودی و رخ برافروختی و دلها ربودی و غمها زدودی و نغمه‌ای سرودی که قلبها مفتون شد و عقلها مجنون چه شد که پرده نشين گشتی و روی دلنشين پوشيدی جانها محزون شد و ياران دلخون بساط سرور بر چيده شد و شاخ حبور پژمرده و خميده نسيم جانبخش ساکن شد و آب حيات راکد. پس ای پروردگار نفحات‌ اسرار از ملکوت ابهايت منتشر نما و پرتو انوار از جبروت اعلايت لامع فرما تا آفاق معطّر و منوّر ماند. ع ع