١٢٣

هوالابهی

ای بندهٔ شکور، ربّ غفور عناياتش غير متناهی و الطافش بی پايان عواطفش محيط است و رحمتش منبسط در بسيط نورش ساطع است و نيّرش لامع. از جملهٔ الطافش ايمان است ايقان است عرفان است پس چگونه به شکرانهٔ اين عنايت بی نهايت قيام توان نمود مگر به قدر وسع بشر و مقدار طاقت زبان و بيان چون درّ و گهر پس به قدر مقدور به شکرانه بپرداز. ع ع