هوالله - ای دوست قديم نامه شما رسيد و از صدمات شديده…

١٤٠

هوالله

ای دوست قديم نامه شما رسيد و از صدمات شديده و امتحانات عظيمه که بر شما وارد گشته نهايت حزن و کدورت حاصل گرديد. تأسّی به عبدالبهاء کن ملاحظه نما که از زمان طفوليّت تا نهايت در بلايا و محن شديده بوده يک بليّه او چهل سال حبس عکّاست و بر اين قياس کن لکن هميشه صبور و شکور بود و اين بلايا را به نهايت سرور تحمّل مينمود و من به درگاه الهی تضرّع و زاری نمايم و تو را راحت و وسعت و شادمانی خواهم در عالمِ وجود به جهت خدمت امور مهمّه عظيمه بايد تحمّل صدمات و مشکلات نمود علی‌الخصوص اعظم موهبت عالم انسانی ندای به ملکوت الهی يقين است که انسان در دريای محن و آلام غرق گردد و صدمات شديده خورد ولی عاقبت ظلمت بلايا زائل گردد و نور موهبت کبری بدرخشد. در حواريّين حضرت مسيح ملاحظه نما که به چه آلام و محنی مبتلا شدند ولی عاقبت آن بلايا موهبت کبری بود حتّی کشته شدن سبب حيات ابديّه بود پس محزون مباش دلخون مگرد بلکه از اين بلايا نشاط و انبساط حاصل کن زيرا دليل بر نجات است بدان اعظم خدمت ندای به ملکوت اللّه است و اين منصب عظيم را اگر جميع عالم جمع شوند از انسان سلب نتوانند لهذا به اين خدمت عظيم تشبّث نما که عزّتش ابدی است و بقايش سرمدی و اين است صفت عبدالبهاء و اين است منتهی آرزوی عبدالبهاء و اين است حيات دل و جان عبدالبهاء…