١٧٦

هو اللّه

ای امة‌اللّه المنجذبه يقين گوئی و می‌دانم چه گوئی. پس بهتر آنست که سدّ باب عتاب و گله از پيش نمايم ديگر چه حرفی توانی زد. به خطّ خويش نيز نگاشتم و از اين گذشته آن دو مرغ چمنستان هدايت در يک لانه آشيانه نموده‌اند و فی‌الحقيقه حکم نفس واحده دارند الّذی خلقکم من نفس واحده و اجعل منها زوجها و البهاء عليک. ع ع