١٨٧

هو الابهی

ای مستضیء از نور الهی در قرآن مجيد می‌فرمايد يريدون ان يطفئوا نور اللّه بافواههم و يأبی اللّه الّا ان يتمّ نوره. با وجود اين ملاحظه نمائيد که علمای ارض ارکان دين در اين کور عظيم اطفای نور مبين خواستند و بزم اعتراض آراستند و جنود عالم با خيل و حشم تاختند و علم انکار برافراختند ولی شجره امر الهی روز بروز نشو و نمايش بيشتر شد و نمايشش عظيم‌تر گشت. انوار توحيد آفاق عالم را روشن نمود و نسائم ربيع الهی خاک سياه را گلزار و گلشن کرد. له الحمد علی ذلک و له الشّکر الجميل و البهاء عليک. ع ع