٥٠٥

هو الابهی

ای منجذب محبّت اللّه صد شکر کن خدا را که به انوار نار شجره طوبی در سدره سيناء راه هدايت پيمودی و از يد ساقی عنايت باده موهبت پيمودی. از جيب عرفان يد بيضای ايقان نمودی و در طور مناجات به ربّ ارنی انظر اليک زبان گشودی. اگر چنانچه فيض لقا در افق ادنی حاصل نشد انشاءاللّه در ملکوت ابهی فائز شوی و به استفاضه از غمام مقام دنی فتدلّی فکان قاب قوسين او ادنی موفّق گردی. و البهاء علی کلّ ثابت نابت فی امر اللّه. ع ع