الاعياد (الايام المباركة)
الايام المباركة - الاعياد
ميلاد حضرة الباب
"اذن ان یكبّرن على النّقطة خمس و تسعين مرّة فى اوّليّها و آخريها ملخّص اين باب آنكه چون شجرۀ حقيقت مرآة الله بوده و هست و در او ديده نميشود الّا الله از اين جهت امر شده كه در حين استواء آن بر عرش خود و انتقال آن از عرش اوّل نود و پنج كلمۀ تعظيم گفته شود و در غير آن از پنج تكبير زياده اذن داده نشده زيرا كه حروف حىّ از آن واحد بلا عدد ظاهر ميگردد و كلّ مراتب اعداد متكثّره واحدا واحدا از واحد اوّل متجلّى ميگردد لعلّ در يوم قيامت در حين ظهور شجرۀ حقيقت اگر عامل لله بوده در آن مرآت كلّ حروف حىّ را مشاهده ميكنى نه بطورى كه در نفس حروف مشاهده ميكنى بلكه قدرت صرفه بر تجلّى بآنها كه مدلّ گرداند آن مظاهر را بر ذات خود و همچنين كلّ مراتب اعداد را بلسان ميگوئى لله عاملم ولى آن روز ظاهر ميشود اگر صادق بوده اگر در حين ظهور "من یظهره الله" از براى او عمل كرده لله عامل بوده و الّا صادق نبوده در عمل خود هر مؤمنى كه در آن روز با ايمان است و از براى خدا عمل میكرده ازبراى او عامل خواهد بود و الّا عمل او لدون الله بوده كه از براى او واقع نشده چنانچه در ظهور رسول الله - صلّى الله عليه و اله - اگر نفسى عامل بوده لله از حروف انجيل از براى رسول الله اظهار ايمان مینمود و همينقدر كه نشد علامت اين است كه خالص نبوده و همچنين در ظهور شجره بيان اگر عاملی از براى خدا هست نفسى است كه عمل ميكند لله باتّباع او و الّا خالص نبوده كه اگر خالص میبود لدون الله نميشد فلتتّقن الله يوم ظهوره لعلّكم تفلحون"، البيان الفارسي، ۱۳ : ۸
"أنتم على "النّقطة" في أَوْلَيهَا وَأَخِرَيهَا خمس وتسعين مرّة في صلوٰتها لتعظّمون ولتصلّين كلّكم مرّة واحدة ولكنّكم فرادى تقصدون"، البيان العربي، ۱۳ : ۸
"الأبد قد قدر في الباب الوهاب أن یرفعون الله علی النقطة في أولها وآخريها خمس وتسعین مرة ثم في صلوة الميت تقومون مجتمعون ولكنكم فرادا تقصدون وأنتم الموتى بالعدل ترقدون"، هيكل الدين، ۱٤ : ۸
اعلان الدعوة [البعثة]
"فسبحانك اللهم ما أعلى جودك وإفضالك وما أبهى كرمك وألطافك حيث قد كملت البيان سنتين كاملتين بعد ما قد ربيته عدد "الدال" فهذا أول مبدء مطلع أبديّتك، فلتنزلن اللهم على من في البيان في تلك الليلة العظمى التي قد جعلتها مطرزة باطراز رضائك ومجللة بشئونات بهائك، وجعلت يومها عيدًا لمن فيه وجعلته أعظم أيامك وأكبر ساعاتك، حيث قد خلقت به البيان وجعلته عيد ما قد أذنت بالافطار بعد الصوم وجعلته أول يوم ظهورك فقد تقمصت ذلك اليوم بشأنين عظيمين وتقمصت تلك اللّيلة بقدرين كبيرين، فلتنزلن اللهم على مطالع ما قد خلقته في البيان من كل ظهوراتك وتجلياتك وآياتك ودلالاتك وعلاماتك ومقاماتك وتجلياتك ما ينبغي لعلو سلطانك وسمو مكانك وارتفاع آياتك وامتناع كلماتك ولتنزلن اللهم في تلك الليلة على شجرة محبتك من أصلها وفرعها"، رسالة الشؤون الخمسة، بسم الله الإله الإله
"وكانت الساعة إذ ذاك تشير الى ساعتين وإحدى عشر دقيقة بعد الغروب من عشية الليلة الخامسة من جمادي الأولى سنة ۱۲٦۰ هــ، المطابقة لليلة الخامسة والستين بعد النيروز، وتطابق أيضا ليلة اليوم السادس من خرداد سنة نهنك ثم قال لي (حضرة الباب): إنّ هذه الليلة وهذه الساعة سيُحتفل بها في الأيام الآتية كأعظم الاعياد وأهمها فاشكر الله الذي أوصلك الى مرغوب قلبك وأشربك من رحيق كلامه المختوم طوبى للذين هم إليه واصلون"، مطالع الانوار، الفصل الثالث، الصفحة ٥۳-٥٤
أيضا راجع، الصحيفة المخزومية، الباب الثاني: "وكان من دعائه عليه السلام في عيد الغدير ويوم الجمعة ويوم الخامس من شهر جمادي الاول".
الشهادة
"اذن ان یكبّرن على النّقطة خمس و تسعين مرّة فى اوّليّها و آخريها ملخّص اين باب آنكه چون شجرۀ حقيقت مرآة الله بوده و هست و در او ديده نميشود الّا الله از اين جهت امر شده كه در حين استواء آن بر عرش خود و انتقال آن از عرش اوّل نود و پنج كلمۀ تعظيم گفته شود و در غير آن از پنج تكبير زياده اذن داده نشده زيرا كه حروف حىّ از آن واحد بلا عدد ظاهر ميگردد و كلّ مراتب اعداد متكثّره واحدا واحدا از واحد اوّل متجلّى ميگردد لعلّ در يوم قيامت در حين ظهور شجرۀ حقيقت اگر عامل لله بوده در آن مرآت كلّ حروف حىّ را مشاهده ميكنى نه بطورى كه در نفس حروف مشاهده ميكنى بلكه قدرت صرفه بر تجلّى بآنها كه مدلّ گرداند آن مظاهر را بر ذات خود و همچنين كلّ مراتب اعداد را بلسان ميگوئى لله عاملم ولى آن روز ظاهر ميشود اگر صادق بوده اگر در حين ظهور "من یظهره الله" از براى او عمل كرده لله عامل بوده و الّا صادق نبوده در عمل خود هر مؤمنى كه در آن روز با ايمان است و از براى خدا عمل میكرده ازبراى او عامل خواهد بود و الّا عمل او لدون الله بوده كه از براى او واقع نشده چنانچه در ظهور رسول الله - صلّى الله عليه و اله - اگر نفسى عامل بوده لله از حروف انجيل از براى رسول الله اظهار ايمان مینمود و همينقدر كه نشد علامت اين است كه خالص نبوده و همچنين در ظهور شجره بيان اگر عاملی از براى خدا هست نفسى است كه عمل ميكند لله باتّباع او و الّا خالص نبوده كه اگر خالص میبود لدون الله نميشد فلتتّقن الله يوم ظهوره لعلّكم تفلحون"، البيان الفارسي، ۱۳ : ۸
"أنتم على "النّقطة" في أَوْلَيهَا وَأَخِرَيهَا خمس وتسعين مرّة في صلوٰتها لتعظّمون ولتصلّين كلّكم مرّة واحدة ولكنّكم فُرَادَى تقصدون"، البيان العربي، ۱۳ : ۸
"الأبد قد قدر في الباب الوهاب أن یرفعون الله علی النقطة في أولها وآخريها خمس وتسعین مرة ثم في صلوة الميت تقومون مجتمعون ولكنكم فرادا تقصدون وأنتم الموتى بالعدل ترقدون"، هيكل الدين، ۱٤ : ۸
عيد الصيام (النوروز، رأس السنة حسب التقويم البديع)
"فسبحانك اللهم ما أعلى جودك وإفضالك وما أبهى كرمك وألطافك حيث قد كملت البيان سنتين كاملتين بعد ما قد ربيته عدد "الدال" فهذا أول مبدء مطلع أبديّتك، فلتنزلن اللهم على من في البيان في تلك الليلة العظمى التي قد جعلتها مطرزة باطراز رضائك ومجللة بشئونات بهائك، وجعلت يومها عيدًا لمن فيه وجعلته أعظم أيامك وأكبر ساعاتك، حيث قد خلقت به البيان وجعلته عيدا قد أذنت بالافطار بعد الصوم وجعلته أول يوم ظهورك فقد تقمصت ذلك اليوم بشأنين عظيمين وتقمصت تلك اللّيلة بقدرين كبيرين، فلتنزلن اللهم على مطالع ما قد خلقته في البيان من كل ظهوراتك وتجلياتك وآياتك ودلالاتك وعلاماتك ومقاماتك وتجلياتك ما ينبغي لعلو سلطانك وسمو مكانك وارتفاع آياتك وامتناع كلماتك ولتنزلن اللهم في تلك الليلة على شجرة محبتك من أصلها وفرعها"، رسالة الشؤون الخمسة، بسم الله الإله الإله
يوم الله
" ملخص این باب آنکه خداوند عالم در میان ایام یومی را منسوب بخود فرموده و آن را "یوم الله" خوانده و ضامن شده هر که حق و حرمت آن یوم را شناسد و آنچه خداوند فرموده در آن عمل کند مثل کل سال جزا دهد او را و یک مثقال ذهب صرف در آن مثل سیصد و شصت و یک مثقال است که در سبیل خداوند صرف نموده باشد و همین قسم در کل اعمال و شئونات خیر جاری نموده امر الله را و آن یومی است که شمس منتقل میگردد از برج حوت بحمل در حین تحویل چه لیل واقع شود و چه نهار سزاوار است که اقل از عدد واحد آلاء نباشد و فوق مستغاث و در این بین هر کس هر چه تواند اذن الله از برای او بوده وهست چه در غیر این یوم در بیان اذن داده نشده تلذذ بآلاء و نعماء متعدده در حین واحد تا آنکه حق آن شیئ کامل گردد نزد آن نفس و همچنین در ضیافت محبوب است که بر یک نعمت شود ولی اعلای آن و همچنین در عادت لیل و نهار بر یک نعمت متلذذ شوند در مجلس واحد و تعدد الاء و نعماء را بتعدد مجالس قرار دهند که این اقرب است بتقوی عند الله و اذن داده شده که در لیل بعدد کل حول این آیه را تلاوت نماید "شهد الله انه لا إله الا هو المهیمن القیوم" و در نهار آیه "شهد الله انه لا إله الا هو العزیز المحبوب" یا آنکه آیه شهد الله که در آن ذکر قدرت است که آن از برای تالین افضل است عند الله و آن یوم یوم نقطه است وهیجده روز بعد از آن ایام حروف حی است که اشرف است از ایام هیجده شهر که هر یومی منسوب بیکی از احکام کلشیئ است که کینونیات کل ادلاء بر توحید حقند و در ظواهر چونکه ذکر نبی و وصی در این کور نمیگردد بمؤمنین اطلاق میشود الا یوم قیامت که هر کس را شجرۀ حقیقت بهر اسم که خواهد ذکر میکند وغیر از آن کسی نمی شناسد تا آنکه حکم کند و در واحد اول صوم جایز نیست بلکه بابواب واحد دخول در جنت واجب و کل این ظهورات از برای اینکه در یوم "من یظهره الله" که یوم اول یوم او است و مثل او مثل شمس است در نهار باو هدایت یافته نه آنکه مثل این ظهور گردد که مثل این یوم گذشت و کسی که این یوم از برای او خلق شده در حزن بود و حال آنکه این یوم بنسبت باو عزیز گشته و هر شیئ در یوم قیامت ظاهر میشود بر هیکل انسان حتی دقایق و ساعات و لیل و نهار و ایام و شهور و سنین و فوق آن تا آنکه بمطالع آیات ازلیه و ظهورات قدمیه منتهی گردد که آنوقت اجل از این است که ذکر حدود خلقی شود لم یزل الله کان عالما و قدیما و لم یزل الله کان حاکما و قدیرا."، البيان الفارسي، ۱٤ : ٦
أيضا راجع، يوم الله: راجع رسالة الشؤون الخمسة، بسم الله الإله الإله بمراتبة الخمس