باب پنجاه و هشتم- در تفسير آيه قرآن

از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ٢، صفحه ۷۳ – ۷۴

باب پنجاه و هشتم- در تفسير آيه قرآن

در لوح شيخ علی اکبر قوچانی شهيد ميفرمايند:

"امّا مسئله ايحسب الانسان ان لن نجمع عظامه بلی انّا قادرون ان نسوی بنانه از اين مقصد بعث روحانی است که نفوس ميّته در قبور هوی بنفخه صور ملکوت ابهی مبعوث از خمودت کبری و موت ابدی گردند بعضی نهايت آرزو دارند و بعضی انکار و استکبار کنند در اين جواب مختصر تمعّن فرمائيد معانی مفصّل واضح و مشهود گردد

و امّا ما نزّل من قلم الابهی قوله عزّ من قائل و امّا ما سقط من الاوراق فسوف ينبته الله انّه هو المنبت الحکيم مقصود آنست که اوراق سدره مبارکه يعنی مؤمنين و مؤمنات اگر بظاهر در عالم جسمانی سقوط و هبوط يابند ولی بنهايت قوّت انبات گردند مثلاً شهدا را ملاحظه نما هر چند بظاهر ساقط تراب شدند ولی در جميع عوالم الهی انبات گشتند لا تحسبنّ الذين قتلوا فی سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربّهم يرزقون اين نيز مختصر است امعان نظر فرمائيد تا ابواب مفتوح گردد ابداً فرصت بيش از اين نبود معذور بداريد و عليک البهاء الابهی ع ع "