ما اغنی مالیه هلک عنی سلطانیه

آل بویه از محبان حضرت سیدالشهداء …. حضرت عبدالبهاء , محاضرات جلد ۱ صفح ١٧١

قوله الاحلی .

   آل بویه از محبان حضرت سیدالشهداء روحی له الفداء بودند و چنان نفوذ و قدرتی حاصل کردند که از برای خلافت عباسی نفوذی نگذاشتند امور جمعیا در دست آل بویه بود و خلیفه در قصر خلافت بخود مشغول در زمان آل بویه دوباره تعمیر قتلگاه کردند و همچنین مرقد حضرت امیر را دفعه ثالث باز انشاء نمودند حتی عضدالدوله که اعظم رجال آل بویه است سلطنت ایران را تجدید کرد و لقب پادشاهی گرفت و در خطبه بعد از خلیفه ذکر پادشاهی عضدالدوله بود آن روز را ایرانیان در بغداد عید گرفتند که الحمد لله ایرانیان بعد از اضمحلال تام دوباره علم بر افروختند و آنروز در قصر عضدالدوله خارج بغداد بزم طرب آراستند و با چنگ و چغانه و نغمه و ترانه پاکوبان دست افشان کف زنان روز را بعصر رساندند بعضی از حاضرین از وزراء که ایرانی بودند از عضدالدوله خواهش نمودند که امروز روز تجدید سلطنت ایران است و سزاوار نهایت شادمانی الحمد لله بزم طرب از هر حهت بریاست لهذا رجا مینمائیم که اذن و اجازت فرمائید که بر حسب عادت سابق ایرانیان در چنین روز فیروزی صراحی و ساغر بمیان آید عضدالدوله گفت ان شرب الراح مقبول بالمطر " نم نم باران بمی خواران خوش است " امروز بارانی نیست خواست عذر بخواهد بعد از ساعتی ابری پیدا شد و باران شدید بارید گفتند ایها الملک باران نیز بارید قضا و قدر موافقت بامر تو نمود دیگر مانعی نماند خلاصه جشنی جدید برخاست و ساغر بدور آمد در این اثناء جناب عضدالدوله بیمار شد وجع شدیدی در امعاء حاصل گشت قریب بصبح از حیات نومید گردید سئوال نمودند که ای شخص جلیل چه وصیتی داری بفرما گفت ( ما اغنی عنی مالیه هلک عنّی سلطانیه ) چه وصیت کنم هیچ وصیت ندارم جز یک وصیت و آن اینست که مرا در آستان حضرت امیر نظیر پاسبان دفن کنید و بر قبر من بنویسید " کلبهم باسط ذراعیه بالوصید .....

انتهی .