الواح ملوک
الواح ملوک
”یا ملوک الارض اسمعوا نداء الله من هذا الشجرة المثمرة المرفوعة التی نبتت علی ارض کثیب الحمرأ بریة القدس و تغن بانه لا اله الا هو العزیز المقتدر الحکیم … اتقو الله یا معشر الملوک و لا تحرموا انفسکم عن هذا الفضل الاکبر فالقوا ما فی ایدیکم فتمسکوا بعروة الله العلی العظیم و توجهوا بقلوبکم الی وجه الله ثم اترکوا ما امرکم به هویکم و لا تکونن من الخاسرین ان یا عبد فاذکر لهم نبأ علی ( حضرت باب ) اذجائهم بالحق و معه کتاب عز حکیم و فی یدیه حجة من الله و برهانه و دلائل قدس کریم و انتم یا ایها الملوک ما تذکرتم بذکر الله فی ایامه و ما اهتدیتم بانوار التی ظهرت و لاحت عن افق سمأ منیر و ما تجسستم فی امره بعد الذی کان هذا خیر لکم عما تطلع الشمس علیها ان انتم من العالمین و کنتم فی غفلة عن ذلک الی ان افتوا علیه علمأ العجم و قتلوه بالظلم هؤلأ الظالمین و استرقی روحه الی الله و بکت من هذا الظلم عیون اهل الفردوس ثم ملائکة المقربین ایاکم ان لا تفعلوا من بعد کما غفلتم من قبل فارجعوا الی الله بارئکم و لا تکونن من الغافلین … قد ظهر الوجه عن خلف الحجبات و استنار منه کل من فی السموات و الارضین و انتم ما توجهتم الیه بعد الذی خلقتم له یا معشر السلاطین اذا اتبعوا قولی ثم اسمعوه بقلوبکم و لا تکونن من المعرضین لان افتخارکم لم یکن فی سلطنتکم بل بقربکم الی الله و اتباعکم امره فیما نزل علی الواح قدس حفیظ ولو ان واحدا منکم یحکم علی الارض کلها و کلما فیها و علیها من بحرها و برها و جبلها و سهلها و لن یذکر عند الله ما ینفعه شئی من ذلک ان انتم من العارفین … اذا قوموا برجل الاستقامة و تدارکوا مافات عنکم ثم اقبلوا الی ساحة القدس فی شاطی بحر عظیم لییظهر لکم لئالی العلم و الحکمة التی کنزها الله فی صدف صدر منیر … ایاکم ان لا تمنعوا عن قلوبکم نسمة الله التی بها تحبی قلوب المقبلین“
”اتقوا الله یاایها الملوک و لا تتجاوزا عن حدود الله ثم اتبعوا بما امرتم به فی الکتاب و لا تکونن من المتجاوزین ایاکم ان لا تظلموا علی احد قدر خردل و اسلکوا سبیل العدل و انه لسبیل مستقیم ثم اصلحوا ذات بینکم و قللوا فی العساکر لیقل مصارفکم و تکونن من المستریحین و ان ترتفعوا الاختلاف بینکم لن تحتاجوا الی کثرة الجیوش الاعلی قدر الذی تحرسون بها بلدانکم و ممالککم اتقوا الله و لا تسرفوا فی شئی و لا تکونن من المسرفین و علمنا بانکم تزدادون مصارفکم فی کل یوم و تحملونها علی الرعیة و هذا فوق طاقتهم و ان هذا لظلم عظیم“
”اعدلوا یا ایها الملوک بین الناس و کونوا مظاهر العدل فی الارض و هذا ینبغی لکم و یلیق لشانکم لو انتم من المنصفین ایاکم ان لا تظلموا علی الذینهم هاجروا الیکم و دخلوا فی ظلکم اتقوا الله و کونوا من المتقین و لا تلمئنوا بقدرتکم و عساکرکم و خزائنکم فاطمئنوا بالله بارئکم ثم استنصروا به فی امورکم و ما النصر الا من عنده ینصر من یشأ بجنود السموات و الارضین ثم اعلموا بان الفقرأ امانات الله بینکم ایاکم ان لا تخانوا فی اماناته و لا تظلموهم و لا تکونن من الخائنین ستسئلون عن امانته فی یوم الذی تنصب فیه میزان العدل و یعطی کل ذیحق حقه و یوزن فیه کل الاعمال من کل غنی و فقیر و ان لن تستنصحوا بما انصحناکم فی هذا الکتاب بلسان بدع مبین یاخذکم العذاب من کل الجهات و یاتیکم الله بعد له اذا لا تقدرون ان تقوموا معه و تکونن من العاجزین فارحموا علی انفسکم و انفس العباد ثم احکموا بینهم بما حکم الله فی لوح قدس منیع الذی قدر فیه مقادیر کل شئی و فصل فیه من کل شئی تفصیلا و ذکری لعباده الموقنین ثم استبصروا فی امرنا و تبینوا فیما ورد علینا ثم احکموا بیننا و بین اعدائنا بالعدل و کونوا من العادلین و ان لن تمنعوا الظالم عن ظلمه و لن تاخذوا حق المظلوم فبای شئی تفتخرون بین العباد و تکونن من المفتخرین ایکون افتخارکم بان تاکلوا و تشربوا و تجتمعوا الزخارف فی خزائنکم او التزین باحجار الحمر و الصفرا و لولو بیض ثمین و لو کان الافتخار بهذه الاشیأ الفانیه فینبغی للتراب بان یفتخر علیکم لانه یبذل و ینفق علیکم کل ذلک من مقدر قدیر و قدر الله کل ذلک فی بطنه و یخرج لکم من فضله اذا فانظروا فی شانکم و ما تفتخرون به ان انتم من الناظرین لا فو الذی فی قبضة جبروت الممکنات لم یکن الفخر لکم الا بان تتبعوا سنن الله فی انفسکم و لا تدعوا احکام الله بینکم مهجورا و تکونن من الراشدین“ و نیز میفرماید:
”یا ایها الملوک قد قضت عشرین من السنین و کنا فی کل یوم منها فی بلأ جدید و ورد علینا ما لا ورد علی احد قبلنا ان انتم من السامعین بحیث قتلونا و سفکوا دمائنا و اخذوا اموالنا و هتکوا حرمتنا و انتم سمعتم اکثرها و ما کنتم من المانعین بعد الذی ینبغی لکم بان تمنعوا الظالم عن ظلمه و تحکموا بین الناس بالعدل لیظهر عدالتکم بین الخلائق اجمعین“
”ان الله قد اودع زمام الخلق بایدیکم لتحکموا بینهم بالحق و تاخذوا حق المظلوم عن هؤلأ الظالمین و ان لن تفعلوا بما امرتم فی کتاب الله لن یذکر اسمائکم عنده بالعدل و ان هذا لغبن عظیم اتاخذون حکم انفسکم و تدعون حکم الله العلی النتعالی القادر القدیر دعوا ما عندکم و خذوا ما امرکم الله به ثم ابتغوا الفضل من عنده و ان هذا لسبیل مستقیم . ثم التفتوا الینا و بما مستنا الباسأ و الضرأ و لا تغفلوا عنا فی اقل من ان ثم احکموا بیننا و بین اعدائنا بالعدل و ان هذا لخیر مبین کذلک نقص علیکم من قصصنا و بما قضی علینا لتکشفوا عنا السؤ فمن شأ فلیکشف و من لم یشأ ان ربی لخیر ناصر و معین“
”ان یا عبد ذکر العباد بما القیناک و لا تخف من احد و لا تکن من الممترین فسوف یرفع الله امره و بعلو برهانه بین السموات و الارضین فتوکل فی کل الامور علی ربک و توجه الیه ثم اعرض عن المنکرین فاکف بالله ربک ناصرا و معین انا کتبنا علی نفسنا نصرک فی الملک و ارتفاع امرنا و لو لن یتوجه الیک احد من السلاطین“
در کتاب اقدس آن خزینه گرانبهائی که همواره حاوی لامع ترین تجلیات روح حضرت بهاءالله و دستور نظم جهانی و گنجینه احکام و مبشر عهد و پیمان الهی و محور آثار منیعه آنحضرت و حامل اعظم وصایا و نصایح و جامعترین بیانات و شدیدترین نبوات است در بحبوحهٴ بلایا و رزایا و در موقعیکه تمام سلاطین ارض قطعا از او روگردان بوده اند در چنین کتابی بیانات ذیل نازل:
”یا معشر الملوک قد اتی المالک و الملک لله المهیمن القیوم الا تعبدوا الا الله و توجهوا بقلوب نورأ الی وجه ربکم مالک الاسمأ هذا امر لا یعادله ما عندکم لو انتم تعرفون انا نریکم تفرحون بما جمعتموه لغیرکم و تمنعون انفسکم عن العالم التی یحصیها الا لوحی المحفوظ قد شغلتکم الاموال عن المال هذا لا ینبغی لکم لو انتم تعلمون طهروا قلوبکم عن ذفر الدنیا مسرعین الی ملکوت ربکم فاطر الارض و السمأ الذی به ظهرت الزلازل و ناحت القبائل الا من نبذ الوری و اخذ ما امر به فی لوح مکنون“.