توقیع مورخ ۲۰ ربیع الثانی ۱۳۴۵ هجری خطاب به محفل مقدّس روحانی طهران
از آثار حضرت ولی امرالله - توقیعات مبارکه جلد سوّم، صفحه ۲۵-۲۸
۲۰ ربیع الثانی ۱۳۴۵ هجری
از حیفا بطهران
اعضاء مجلله محفل مقدس روحانی زید اجلالهم العالی
هو الله تعالی
اولیاء الرّحمن روح لقیامکم الفداء علی اعلا کلمة الله المطاعه و صیانة اوامره المقدّسه المبرمه دو شب قبل پس از زیارت مقامات مبارکه حضرت ولیّ امرالله روحی لمحضره الاطهر فدآء در حالتیکه روی جهان افروز برافروخته بود با نهایت تأثّر فرمودند که بمحفل مقدّس روحانی طهران بنویس که آن اعضاء محترمه بخوبی از تعالیم قلم اعلی مُطلع و از اوامر و احکام مؤکّده قلم اعلی باخبر و از مواعظ حسنه الهیّه آگاهند که چه تأکیداتی در عدم مداخله در اُمور سیاسیّه حتی منع انتقام و فساد فرمودند (ان تقتلوا فی رضاه خیر ان تقتلوا) باز میفرماید قسم بجمالم که اگر احبّایم کشته شوند بهتر است از سفک دم نفسی و در آیات عدیده این آیه مبارک نازل: «انّ الّذین یسفکون الدماء و یأکلون اموال النّاس بالباطل نحن براء منهم و نسئل الله ان لا یجمع بیننا و بینهم لا فی الدّنیا و لا فی الآخره» و در لوح عالم قلم قدم ناطق که از کلمات اربعهئی که معرضین قبل بآن متمسّک «اوّل کلمه فضرب الرّقاب بود و ثانی فنای احزاب» ولکن فضل اعظم در این ظهور اکرم آنچه سبب عداوت و بغضا بوده محو نمود و آنچه علّت اتّحاد و اتیلاف است ثبت فرمود؛ و در بشارات خامه ابهی است که: «این طایفه در مملکت هر دولتی ساکن شوند باید بآن دولت بکمال امانت و صداقت رفتار نمایند هذا ما نزّل من لدن آمر قدیم.» و بعد از نزول هزارها اینگونه آیات مبارکه در کتاب عهد و وصیّت آن جمال مبین در نهایت توضیح و تاٴکید نازل که: «یا اولیاء الله ملوک مظاهر قدرت و مصالح عزّت و ثروت حقّند درباره ایشان دعا کنید حکومت ارض بآن نفوس عنایت شد و قلوب را از برای خود مقرر داشت نزاع و جدال را نهی فرمود نهیاً عظیما فی الکتاب هذا امرالله فی هذا الظهور الاعظم و عصمه من حکو المحو و زیّنه بطراز الاثبات انّه لهو الآمر الحکیم.» ملاحظه فرمائید که این حکم را از محو و تغییر محفوظ و مصون فرمودند و بطراز اثبات و اجری مزیّن نمودند و از خامۀ دلبر پیمان چه تأکیداتی در عدم مداخله در امور سیاسیّه و عدم انتقام و امثال آن نازل حتی میفرماید از اُمور سیاسیّه دم نزنند ولو بشقّ شفه باشد با این صریر و صریخ قلم اعلی و شدت تأکیدات خامه مشرق عبودیّت عظمی و منع شدید اکید بعد از صعود آن طلعت نوراء باز در تحریرات مفصّله مُوکد و مکرّر بایران نوشته شد که معاذالله از مداخله در اُمور سیاسی احبّا باید بکلّی از این شؤوُن در کنار باشند و از هر وظیفهئی که منجر بمداخله در اُمور سیاست شود بیزار گردند زیرا معاشرت غیر ملحق شدن با احزاب سیاسی است و ملاقات بروح و ریحان سوای مداخلۀ در امور پر انقلاب و شور مملکتی است با وجود آنهمه احکام اسم اعظم و تأکیدات مطلع عهد اقوم و منع اکید شدید در هر روز و هفته و ماه و سال حال چقدر جای تأثر است که باز افرادی بهواهای نفسانیّه بریزند و خودسرانه بافکار باطله پردازند مکرّر فرمودند که آن محفل مقدّس نهایت جهد را در صیانت امرالله بنمایند و کمال مواظبت را در انتباه نفوس بفرمایند و متحدآلمانی محرمانه نیز در اینخصوص بجهت جمیع محافل روحانی ایران بفرستند که اگر چنانچه باید بر وصایای الهّیه ثابت نمانند و بر این احکام مؤکده مستقیم و متّحد نگردند و هر روز در گوشه ئی نفوس خودسر پیدا شوند عاقبت امر منجر بقتل عام این حزب مظلوم گردد و ذئاب کاسره بر هلاک عموم اغنام آلهی اجتماع و اتّحاد نمایند پس علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد باید عموم احبّا بدانند که اوامر صادره از سلطان ظهور برای همیشه است نه یکدو روز جدّی است نه شوخی آلهی است نه بشری باز فرمودند که چقدر جای حزن و اسف است که در وقت و زمانی که صیت کلمة الله ولوله تازهئی در ممالک متمد، نه عالم انداخته و صوت امرالله دلهای نفوس مهمّه رؤسای امم جذب نموده نوبت آن رسیده که ملکه های دنبا بر وجاهت و اهمیّت تعالیم بدیعۀ الهیّه شهادت دهند و ولوله در قلوب اقران و امثال خود اندازند و بمدّاحی یوسف جمال دلبر بیمثال پردازند در چنین وقت و در چنین بحبوحهئی چقدر مایۀ ملال است که صدای مخالفی بلند شود و عمل نامناسبی شیوع یابد و صفحات جرائد را سیاه کند و زحمات هیاکل مقدّسه را بباد دهد کلمة الله را از نفوذ مانع شود و حزب آلهی را از نیکنامی باز دارد دلهای اولیاء الله را محزون کند و قلوب خاصان حق را پر خون نماید اعاذنا الله وایّاکم یا معشرالموحّدین از این قبیل فرمایشات بسیار فرمودند که این نمونهئی از آن قلزم اسرار است و ذرّهئی از آن خورشید پر انوار که بامر مبارک تحریر و ترقیم نمود.
/عبد ذلیل زرقانی/
ملاحظه گردید.
بنده آستانش – شوقی