۱۸

ژاپان توکيو بواسطه امة اللّه مس اگنس الکسندر^۱

ايکوموشيزوکی^۲

هو اللّه

ای دختر عزيز، نامه تو رسيد و بکمال سرور قرائت گرديد که الحمد للّه در ژاپان نور محبّة اللّه درخشيده و شمعی مانند تو روشن گرديده که قلبت از صهبای محبّة اللّه لبريز است و روحت شور‌انگيز است و مانند نهال نورسته از رشحات سحاب عنايت تر و تازه و در نشو و نمائی. اميدم چنانست که بزودی گل و شکوفه نمائی. و ميوه تر ببار آری. شبان حقيقی يقين است باغنام مهربان است و در نهايت رأفت و رحمت و مواظبت است اين امريست طبيعی. لهذا مطمئن باش هميشه منظور نظری و مشمول بتوجّهات قلبيّه. اهل ژاپان مانند زمينی ميمانند که قرون و اعصار بر آن باران نباريده از ريزش سحاب حتّی شبنم بی نصيب مانده‌اند البتّه بسيار تشنه است. حال بايد شما دهقان الهی گرديد. و آن زمين تشنه را بماء تعاليم الهی سيراب نمائيد تا فيض برکت آسمانی رخ بگشايد و گلهای حقيقت و رياحين فضائل انسانيّه برويد و آن سر زمين بهشت برين گردد. و عليک التّحيّة و الثّناء ع‌ع  حيفا ١٩١٩