۱۹

ژاپان توکيو مستر توکو جيرای ترای عليه بهاء اللّه الابهی

هو اللّه

ای صاحب دل بينا، هر چند بصر جسمانی مفقود ولی الحمد للّه بصيرت قلب موجود دل بيناست و روح شنوا اين ديده تن معرض هزار امراض و عاقبت يقيناً نابينا گردد. لهذا اهمّيّتی ندارد ولی ديده دل روشن و کشف ملکوت الهی نمايد و الی الابد باقی و پايدار. پس شکر کن خدا را که ديده دلت روشن و گوش هوشت شنوا محافلی که آراسته‌ايد و در آن احساسات آسمانی مينمائيد و ادراک حقائق و معانی ميکنيد آن محفل مانند فضای آسمانست و آن نفوس مانند نجوم ساطع که بنور هدايت روشنند فرخنده نفسی که در اين عصر نورانی اقتباس تعاليم آسمانی کند و خجسته قلبی که از محبّة اللّه اهتزاز و انجذاب يابد. حال شمس حقيقت پرتوی بژاپان زده است اميد چنانست که آن اقليم بتعاليم آسمانی روشن گردد. بجناب مستر انيويی نهايت محبّت و اشتياق از قبل من برسان و همچنين بجناب مستر سايکی اميدوارم که اين دو نفس مبارک از افق ژاپان مانند دو ستاره آسمانی بدرخشند و آن اقليم را روشن نمايند. آن کشور مدنيّت زمينی و آبادی خاکی يافته اميدوارم که مدنيّت آسمانی نيز يابد بحرم محترمه سلام و پيام مرا برسان. و همچنين طفل صغير اکبر که نامش مبارک باد و بخوب نامی ناميده شده است و عليک التّحيّة و الثّناء ع‌ع حيفا ١٩١٩