٢٦- ای آمرزگار

ای آمرزگار، اين مرغ دست آموز را در سدره منتهی لانه و آشيانه بخش و اين بی سر و سامان را در پناه خويش منزل و مأوی ده و اين متضرّع مبتهل را در ظلّ احديّتت جای بخش و اين بينوا را بانوا کن و اين متوجّه بملکوت ابهی را بر رفرف اعلی مستقرّ کن. توئی رحمن توئی رحيم توئی مهربان توئی حنّان توئی منّان انّک انت الکريم الرّؤف.