٣٢- ای ناظر بملکوت الهی

ای ناظر بملکوت الهی، از خدا بخواه که ترا بامری موفّق و مؤيّد فرمايد که چون ستاره صبحگاهی از افق عالم روشن گردی و چون نسائم سحری پر مشک و عنبر و روح پرور شوی. اگر سعادت دارين طلبی در ميدان جولانی کن و اگر عزّت قديمه جوئی اين گوی را چوگانی بزن.