۲۶۴-ای شمع روشن در محفل ياران،

ای شمع روشن در محفل ياران، هر بامداد که اين کوکب خاوری از مطلع ظاهری با رخی آذری جلوه نمايد بلسان حال فرياد برآرد که ای خفتگان بيدار شويد و ای بيهوشان هشيار شويد و ای افسردگان بجوش آئيد و ای خاموشان بخروش آئيد و ای محجوبان پرده براندازيد و ای مخموران جام صبوحی زنيد. من آيتی از آيات شمس حقيقتم و جلوه ئی از ظهور نيّر الوهيّت اين اشراقست که اشاره ئی از احاطهٔ سلطان فيض نيّر آفاق است.