۵۷ - ای سلاله آن روح مجسّم

ای سلاله آن روح مجسّم، پی پدر مهربان گير و بر قدم آن بنده يزدان مشی نما منقطع از اين جهان شو و دل بحضرت جانان ببند رضای الهی جو و از قضا در عالم فانی مهراس. آنچه بينی فانی گردد و هر چه مشاهده ميکنی زائل گردد آنچه باقيست معرفت پروردگار است و عبوديّت حضرت آمرزگار نور ابديست و سرور سرمدی و حبور معنوی هذا هو الباقی و ماعدا هو الفانی.