۲۵۹ - ای بنده حقيقی جمال ابهی

ای بنده حقيقی جمال ابهی، بعد از صعود جمال مبارک روحی لأحبّائه الفداء نفوس مقدّسه اين جهان را فراموش نمودند و خود را در ملکوت الهی ديدند و به مقتضی آن حرکت و سلوک نمودند شب و روز اوقات خويش را وقف خدمت امر اللّه کردند، نه راحتی جستند نه نعمتی خواستند نه امنيّتی طلبيدند و نه مسرّتی تحرّی نمودند سرورشان آهنگ طيور است که در گلشن الهی بلند است و آرزويشان تجلّی نور و شعله طور است که از ملکوت ابهی عالم پنهان پرتو می افشاند مقصدشان اعلاء کلمة اللّه و نشر نفحات اللّه است و جهدشان فنای در آستان مقدّس اعلی. اين نفوس بهائی هستند ربّانی هستند نورانی هستند رحمانی هستند سايه ندارند بلکه سراپا نورند.