١٥

هو الله

ای بندهٔ الهی طهران وطن آن دلبر مهربان است و منشأ آن نور لامکان تو نيز در آن حديقه مغروس يد قدرت گشتی و از نسيم و هوا و آب گوارای آن بقعهٔ نورآء نشو و نما نمودی همچنان که به ظاهر از وطن آن نور باهری اميدوارم که به باطن نيز از اهل ملکوت آن کوکب زاهر باشی. اگر از حمّام ممنوعی الحمد لله در چشمهٔ هذا مغتسل بارد و شراب غوطه وری و در سبيل جمال مبارک مؤمن ممتحن و عليک التّحيّة و الثّناء. ع ع