… ای ياران مهربان هر دم که به ياد حبيبان پردازم جان…

١٥٨

… ای ياران مهربان هر دم که به ياد حبيبان پردازم جان راحت يابد و وجدان مسرّت جويد زيرا عبدالبهاء را فرح و شادمانی و سرور و کامرانی به ذکر و ثنای نفوس ربّانی است و چون حضرت احديّت مقدّس از ذکر و ثناست و منزّه از محامد و نعوت اولی‌النّهی پس ياد ياران ذکر رحمان است و محبّت دوستان انجذاب به نفحات حضرت يزدان**.**

تهنيت آزادی اين مسجون و تبريک حصول راحت و سکون فرموده بوديد ولی عبدالبهاء را سلاسل و اغلال طوق پادشاهی است و کند و زنجير سرير سلطنت آسمانی تنگنای زندان فضای ايوان است و مضيق سجن و بند گلشن و گلستان بلکه بلا عين عطا است و مشقّت و عنا راحت کبری زيرا راحت و رخا تضييع اوقات است و آسايش و صفا ساقط النّتيجه در دو دنيا ولکن محنت در راه حقّ منحت است و زحمت عين رحمت کأس بلا ساغر سرشار صفا است و سمّ ردی شهد بقا زيرا نتيجه حيات است و سبب نجات عاقبت آسايش و خوشی خسران و زيان است و نهايت زحمت و مصيبت در سبيل حضرت احديّت سود بی پايان چون ايّام امن و امان به خاطر آيد خمودت آرد و چون اوقات صدمه و انقلاب به ياد آيد قلب انبساط و انشراح جويد هر دو گذشته و منتهی گشته ولی تفاوت ره از کجاست تا به کجا**.**

باری مقصود اين است که پيش دل و جان خويش را به اين خوش مينموديم که الحمد للّه مظلوميم و در قعر زندان و سجون در قيد و بنديم و در سبيل حقّ ضعيف و مستمند حال دل به چه خوش داريم و به چه حالی مسرور گرديم باوجود اين از تهنيت ياران مسرّت حاصل و از تبريک دوستان شادمانی کامل واصل از فضل جمال ابهی اميد شديد داريم که باز جامی سرشار به دور آيد و اين آزادی به سلاسل و اغلال انجامد و اين فتح قريب به اوج صليب منتهی گردد و اين راحت کبری به مصيبت عظمی مبدّل شود تا جان راحت يابد و وجدان آسايش جويد و دام و شست به ميان آيد و تسلّی کلّی به دست آيد هذا ما اتمنّی و ابتغی و ادعو و ارجو به ربّی الرّحمن الرّحيم. ای ياران الهی وقت آن است که به نهايت مهربانی پردازيد و به خُلقی رحمانی با نوع انسانی بسازيد هر صغيری را پدر مهربان گرديد و هر کبيری را خادم صادق از دل و جان مريضان را طبيب شويد و خائفان را پناه عجيب گرديد مجير فقير شويد و معين ضعيف گرديد خيرخواه هر بدخواه شويد و مرهم هر زخم جگرگاه گرديد اعدا را احبّا شويد و جفاکار را وفادار گرديد اين است صفت بهائيان اين است روش روحانيان اين است طريقت ربّانيان اين است حقيقت سبحانيان اين است شريعت اهل عرفان…