
ای منادی به اسم حقّ بين ملأ عالم، شکر کن جمال قدم را که به اسم اعظم حيات ابديّه يافتی و از شعله نورانيّه و لمعه ربّانيّه چون طلعت موسويّه او اجد علی النّار هدی آوردی. گويند آن شجر درخت سبزی بود و گياهی پربرگ و نغز ولی تو الحمد للّه آن ندای الهی را از سدره منتهی در بقعه مبارکه استماع نمودی و از نار موقده در شجره رحمان و هيکل انسان هدايت يافتی. پس به شکرانه اين مواهب الهيّه حال بکوش تا نفوس را بر عهد و پيمان الهی محکم و استوار نمائی چه که اليوم اين امر عظيم سبب حفظ و صيانت امر خداوند جليل است. ع ع