٣١٤

هو الابهی

ای ماهی دريای بی‌پايان حضرت يونس عليه السّلام چون مونس درون حوت طبايع و عناصر شد و در ظلمات بحر امکان مبتلا گشت يعنی از عالم ملکوت وجود که انوار لامکانست جدا شد و در حيّز مکان موجود گرديد پس حقيقت ذوالنّون کينونت شاخصه او و حوت جسد عنصری و هيکل بشری و حقيقت ظاهره او و بحر عالم امکان است و شئون ظلمانی اکوان. و چون در اين تنگنای تنگ و تاريک افتاد از حقيقت جان و وجدان ندا کرد سبحانک انّی تبت اليک. پس تو که در قعر اين دريا افتادی تضرّع و ابتهال نما که رخت به ساحل نجات کشی و در ظلّ شجره مبارکه که راحت جان و آسايش وجدانست داخل شوی. عبدالبهاء ع