
در لوح حسين نراقی نازل قوله الاحلی:
"از کواکب مفقوده سؤال نموده بودی کوکبی چون از ارض بعد ابعد يابد و مانند ذوی الاذناب از کره ارض ابتعاد نمايد يعنی در دوره حرکت خويش از کره ارض دور شود بظاهر مفقود گردد و همچنين نجوم ذوات الاذناب يعنی اختران دمدار که الی الآن ششصد و چيزی برصد آمدهاند آنان جميع چنيناند و بديهی و مسلّم شده است که چون در حرکت خويش از ارض دور شوند پنهان گردند و چون نزديک آيند پديدار شوند و امّا مادّه برق قوّه جاذبه و دافعه است که چون در روز ابر و باران بيکديگر تصادم نمايند انفجار سريع کند و قوّه برقيّه نمايان گردد و چون ضياء برق شديد است اطراف روشن و منوّر گردد. و امّا ابوين غافلين چون از اين عالم بعالم ديگر انتقال کنند از الطاف محروم و از مشاهده محجوب و از فيض ابدی ممنوع مانند کور نابينا و کر ناشنوا و مزکوم محروم و چون زادگان جان و دل ايشان که مؤمن بالله و موقن بآيات الله هستند استغفار کنند و شفاعت نمايند و بدرگاه الهی جزع و فزع کنند و خيرات و مبرّات نمايند شايد شفاعت ايشان مقبول درگاه کبريا گردد ". انتهی