
در لوحی که عنوانش ( ای بنده الهی دو نامه شما واصل ) است نازل قوله الاحلی:
"نعيم روح قرب جمال قديمست و جحيم بُعد از آن نور مبين کمال و نقص است و علوّيّت و اسفليّت و نورانيّت و ظلمانيّت هر چند روح مجرّد است ولی تجرّدش از عالم جسمانی است امّا من حيث هی هی دارنده مراتب و مقام عالی و دانی هر چند از رنگ امکان آزاد است ولکن بحسب عالم خود او را مراتب و مقامات و شئون نامتناهی و همچنين رجوعش الی اللّه رجوع جزء الی الکلّ مانند قطره و دريا نه بلکه اين رجوع مانند رجوع طيور بگلشن عنايت ربّ غفور ملاحظه نمائيد که ارواح در اوقات تعلّق باجسام در جميع شئون از يکديگر ممتازند بعضی در علوّ ادراک و کمالات و بعضی در ادنی درجه نقص و مذلّات همچنين بعد از رجوع بعوالم الهيّه اين فرق و امتياز موجود " انتهی